Spelersblog

De afgelopen week door Martijn Sytsma|| 12 maart 2010

Martijn Sytsma

 

Na het verlies tegen Langhenkel/Orion moest er maandag weer straf begonnen worden met krachttraining in de Diekmanhal. Janneke dacht: “laten we toch een keer weer over die trappen denderen”. Aangezien er –tijdens onze sessie- in de bovenliggende Trebbezaal schuddend vergaderd werd, moesten we onze trappensessie afbreken. Jammer de bammer.
Echter had Janneke een passend programma in de zaal klaar liggen, waar mijn favoriet gedaan werd: 20 sec jumpsquat, 20 sec loopsprongen, 20 sec plank en 20 sec ligsteun en opspringen. Gelukkig mogen we dan tussendoor altijd heerlijk bijkomen met andere krachtoefeningen, zodat ik altijd nog hijgend aan de 2e serie begin. Gelukkige hebben we nog baltraining, joepie. 
Voor mij is het weer wennen om na een schouderblessure van 2 jaar, weer als aanvaller in de zaal mee te doen. Je merkt dat de handigheid er nog wel in zit, maar de vastigheid ontbreekt nog wel eens. Zo ook op maandag. Echter merk ik wel dat de kracht weer terug aan het komen is: Janneke, bedankt!
Dinsdag zijn we gestart met een analyse van ons eigen spel aan de hand van gemaakte videobeelden. Dit is het eerste seizoen dat ik met videobeelden werk die precies zijn geknipt, zodat je alle acties kunt terugzien van een passer of aanvaller. Geweldig, zo leer je door goed naar jezelf te kijken en te zien waarom iets fout gaat. Na een uur analyse >> krachttraining in het halletje van de Pathmoshal. Voor mijn schouder heel erg nodig en vind het dan ook lekker om met gewichten te zeulen! 
De baltraining stond met name in het teken van “passen van sprongserve” (omdat de tegenstander deze veelvuldig gaat gebruiken zaterdag) en de middenblokkering. Echter bleek het volhouden tot 23.00 uur wel erg lastig. De meeste spelers zitten er fysiek doorheen om 22.30 uur, maar een laatste felle oefening van Brahim sleept ons er door heen! 24.00 uur thuis en slapen geblazen……
Donderdag hebben we uiteraard de krachttraining weer gepakt in het halletje van de Pathmoshal, om vervolgens in de baltraining bezig te gaan met opstellingen en rotaties doornemen, oftewel afstemmen. Ook hier blijkt het lastig om in een koude hal het tot 23.00 uur vol te houden. Je warmt op, koelt af en moet daarna weer opwarmen voor een volgende oefening. 24.00 uur thuis en slapen geblazen…..
Zaterdag op naar Amsterdam, omdat HVA op het programma staat. Na een kort ritje komen we aan in sporthallen zuid, waar blijkt dat de meeste hallen toch wel wat hoger dan de Pathmoshal zijn.
We starten goed, met mooie aanvallen door het midden en houden de servicedruk hoog. Echter na 10 punten maakt HVA het gat en dat gat lopen we niet meer dicht, we vergroten het eerder door individuele fouten en te lage servicedruk. Met die eerste set typeer ik eigenlijk de gehele wedstrijd wel. We starten best aardig en moeten dan toch afhaken na ongeveer 10 punten. Uitslag: 3-0 verlies.
Dit is dan ook gelijk mijn doelstelling voor aanstaande zaterdag: we gaan per set langer aanhaken en proberen het goede spel tot het einde vol te houden. Alleen dan maak je kansen om een set te pakken van Landstede en wellicht op meer…..
Aanstaande zaterdag: Webton Twente vs. Landstede Zwolle. Ik hoop op evenveel publiek als afgelopen 2 thuiswedstrijden, prachtig!

 

Voor dit blog ben ik maar eens in de archieven gedoken en heb mijn vorige bijdrage doorgelezen. Die was geschreven vlak na de eerste competitiewedstrijd, deze wordt geschreven vlak voor de laatste. 

Wat er in ieder geval duidelijk is, is dat we nog niet zo veel gewonnen hebben. Lees: niks. Nu was het de bedoeling om ons op het proces te concentreren en wat minder op de resultaten. Hoe langer het duurde, des te moeilijker dat bleek te zijn. Nog steeds laten we bij vlagen zien dat we goed kunnen volleyballen, maar dat konden we aan het begin van het seizoen ook al. 

Ook al waren de verwachtingen niet zo hoog aan het begin, het seizoen is me toch tegengevallen. Ik kan heus wel een paar hoogtepunten verzinnen, maar enige lijn valt er niet in te ontdekken. Twee keer een vijfsetter, af en toe een goede set. Dat is het eigenlijk wel. Maar het is volgens mij niet zo dat we in de play-offs duidelijk constanter en beter spelen dan in de eerste serie wedstrijden. Het is dan ook makkelijker om teleurstellingen te vinden. Bijvoorbeeld de bekerflop tegen Alterno of de wedstrijden tegen SSS waar ik veel meer van had verwacht. 

Maar ik denk niet dat je dit seizoen op zichzelf moet bekijken. Het was natuurlijk fantastisch als we dit seizoen een constante stijgende lijn hadden laten zien, maar beter worden gaat met vallen en opstaan. Toen ik nog in Groningen studeerde was Lycurgus een beetje aan het pendelen tussen de eredivisie en 1e divisie. In de 1e divisie oppermachtig, in de eredivisie weer bij de laatste ploegen. Daar is heel gestaag en met visie gebouwd aan een goede organisatie en een goed team. Dit seizoen presteren ze fantastisch, met jongens die er 8 jaar geleden ook al speelden. 

We moeten dus voor ogen houden dat structurele verbetering gewoon een hoop tijd kost, maar dan nog is een heel seizoen alles verliezen geen hobby van me. Voor mezelf vond ik het wel lekker dat ik op een gegeven moment van positie verwisselde. Als hoofdblokkeerder kun je jezelf behoorlijk machteloos voelen. Dat is een combinatie van een paar dingen. Onze spelverdelers speelden zeker niet de meeste ballen over het midden, en als je blokkerend niet lekker draait en je gaat er in het achterveld uit heb je af en toe het gevoel dat je nauwelijks mee doet. Op de buitenkant heb ik een stuk meer te doen en ik kan me ook in het achterveld nuttig maken. Wat wel een beetje opvalt is dat de midmensen ook een stuk meer te doen hebben sinds ik daar weg ben. Ik zoek de oorzaak maar bij mezelf… haha!

Ik vond het ook lekker omdat ik er, helemaal de eerste wedstrijden, weer onbevangen in kon vliegen. Die onbevangenheid was ik, en ik denk ook het team, een beetje kwijt. Gedurende het seizoen is de nadruk steeds meer op ‘moeten’ gaan liggen, en daar zijn we niet zo goed mee om gegaan.

Ondanks het verlies afgelopen week tegen Landstede kon ik toch weer een hoogtepunt vinden. Door de week ben ik werkzaam als docent Sport & Bewegen in Almelo en ben ik mentor van een 1e klas. Op mijn uitnodiging was een groot deel van de klas kijken en ze hebben zich goed laten horen! 

Op dit moment is het nog niet helemaal duidelijk hoe het vervolg van de competitie er uit ziet. Doordat er niemand hoeft te degraderen zijn degradatiewedstrijden eigenlijk overbodig. Ik ga er in ieder geval van uit dat we nog een paar potjes spelen. Ik hoop dat we dan weer iets van de onbevangenheid uit het begin van het seizoen kunnen laten zien, gecombineerd met de ervaring die we hebben opgedaan. Op naar een goede afsluiting van het seizoen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eerder verschenen