Peper en zout (jullie begrijpen later waarom deze titel)

Op 23 oktober hadden wij als dames 2 onze vijfde wedstrijd van dit seizoen alweer. Van de eerste wedstrijd heb je op deze site al een wedstrijdverslag kunnen lezen.
 
Toelichting van laatste wedstrijden
Voordat ik naar deze vijfde wedstrijd toe ga zal ik eerst even kort de tweede, derde en vierde wedstrijd toelichten. Deze speelden we tegen Dynamo D4, Tornado D3 en Flevoll D1. De wedstrijd thuis tegen Dynamo D4 hebben wij met 3-1 gewonnen met de setstanden 25-14, 25-20, 22-25 en 25-15. De wedstrijd tegen Tornado moesten we uit. Deze wedstrijd hebben we gewonnen met 1-3 met de setstanden 20-25, 25-16, 18-25 en 21-25. De vorige wedstrijd was thuis tegen Flevoll D1. Deze wonnen we met 3-1 met de setstanden 25-19, 25-22, 25-19 en helaas het bonuspuntje raakten we kwijt met de stand 20-25. In deze wedstrijden was een van onze buitens en aanvoerder Lauri geblesseerd aan de knie. Ze moest hiermee rust houden. Gelukkig hadden we haar deze wedstrijden wat betreft de overwinningen dan ook niet nodig (de andere twee buitens deden uitstekend werk) en kon zij de rust pakken.
 
Op weg naar onze doelstelling
Kortgezegd houdt bovenstaande in dat wij na vier wedstrijden 1ste staan en de tegenstander van vandaag staat derde. Niet dat deze stand al heel veel zegt na een paar wedstrijden, maar het vermoeden doet denken dat dit wel eens een pittige tegenstander kon worden. En met de ervaren spelers die Webton Hengelo heeft, waren ze dat zeker. Ook konden we deze wedstrijd weer beschikken over Lauri.
Op het moment dat wij de zaal inkwamen bleek, dat van de twee velden waarop wij halfcourt zouden spelen er nog maar net 1 klaar was. Dus dat betekent inlopen op een veld over dwars en wachten tot de andere wedstrijd afgelopen was. Hierdoor waren wij al lang en breed warm ingespeeld toen het veld eindelijk omgebouwd kon worden. Opdracht van onze trainer/coach om iets minder vol te gaan met inspelen totdat alles klaar is, om dan nog even te knallen voor het inslaan. Zo gezegd, zo gedaan. Van water pakken tot hele hoge ballen spelen, iedereen in ons team had een eigen manier om de tijd te “doden”. Vervolgens bleken de deksels van de gaten nog moeilijk te openen, waardoor het ombouwen ietwat langer duurde dan normaal. 

Wedstrijd Webton Hengelo-Twente D2 
Uiteindelijk konden we dan toch beginnen met het inslaan en serveren en de wedstrijd. Vol goede moed begonnen we met eerst nog even twee mini’s van de week. Waarvan er een vanwege haar lengte meer een A-meisje leek. De mini’s hadden er in elk geval zin in want beide rallys duurden vrij lang (tenminste als ik kijk naar hoe dit bij onze vereniging gaat). Ondanks onze goede moed kwamen we niet goed van de grond in de eerste en tweede set. De passing liep niet zoals we gewend waren, set-ups lagen niet altijd even lekker en de aanvallers scoorden niet voldoende. Kortom het was het net even niet. En waar dat nou aan lag? De zenuwen vanwege de stand van beide teams, of de bal waar we nog niet voldoende mee trainen, of het rare/verlate beginnen? Aan het publiek lag het in elk geval niet, want deze waren weer grote getale meegereisd en probeerden met man en macht het team op te beuren. De eerste set werd 25-20 en de tweede set verloren we zelfs met 25-17. Dat wij ons als jong team (de gemiddelde leeftijd volgt verderop in dit verslag) ons niet uit het veld laten slaan, hebben we vanaf de derde set echter laten zien. Vol enthousiasme en herwonnen moed begonnen we met onze rug naar ons publiek aan de derde set. De passing begon te lopen, de set ups kwamen goed aan en onze aanvallers begonnen ook weer te scoren zoals we de vorige wedstrijden lieten zien. Ook in de verdediging gingen we voor elke bal waardoor wij zelf het initiatief behielden. Deze set wonnen wij met 23-25. Na deze gewonnen set hadden we de winning mood en gingen lekker verder in de vierde set. De rallys duurden lang omdat Webton Hengelo verdedigend heel veel ballen had. Niettemin pakten we punt na punt en de stemming werd alleen maar beter. We vielen elkaar na elke rally vermoeid maar gedreven in de armen om te yellen. De vierde set was met 12-25 een feit en we konden ons opmaken voor een spannende vijfde set. Wij hadden van 2-0 achter al 2-2 behaald dus nu roken we een winst. Het meegereisde publiek (Hengelo is een hele wereldreis) ging nog eenmaal op de banken staan en moedigden ons goed aan. Tot 11-11 kwamen we in deze vijfde set. Vanaf dat moment hebben we de set en de overwinning doorgedrukt en wonnen de laatste set dus met 11-15. We vierden de overwinning alsof het om het kampioenschap ging! Het was een zeer sterke wedstrijd van ons als team. Bij deze willen wij al het eigen publiek bedanken voor de mentale en woordelijke ondersteuning.

De Fusting
Omdat wij om 17.00 uur moesten spelen en wij van tevoren al vermoedden dat we na de wedstrijd honger zouden hebben, hadden we afgesproken om na de tijd te gaan eten bij De Fusting aan de Hengelosestraat om vervolgens de wedstrijddag af te sluiten in de stad met een drankje en/of dansje. De reservering van 20.00 uur zouden we niet meer kunnen redden met douchen en het gebruikelijke optutten voor het uitgaan. Dus er werd even een belletje gepleegd en de reservering werd iets verlaat. Vervolgens togen we naar de kleedkamer en begon het optutten. Het was heel erg leuk om te zien dat iedereen opeens nette kleren aanhad en niet voor sommigen de gebruikelijk trainingsbroek.
Helaas konden Lauri en marieke niet mee eten en verder nog de stad. Dus gingen we met 9 spelers en Annet (coach) naar De Fusting. Ook Carla, onze meetrainster en oud teamgenoot van vorig jaar, niet mee.
Rond 20.15 uur verschenen de eerste spelers langzaam bij De Fusting. Ze hadden ons, zeer wijselijk, een apart zaaltje in het restaurant gegeven. We waren natuurlijk na zo'n wedstrijd euforisch en behoorlijk druk. Nadat iedereen een eerste drankje had en wij de bestelling geplaatst hadden kwamen er natuurlijk al heel wat onderwerpen over tafel. Zo werd er gesproken over enige onduidelijkheden in het veld. Om dit even voor iedereen te visualiseren was Lauri het zoutpotje en Silke het peperpotje. Of was het nu andersom? Ook hebben we de gemiddelde leeftijd van ons team besproken en gelukkig kan ik vermelden dat dat exact de leeftijd is zoals ik me voel.... (als oudste in het team). De gemiddelde leeftijd is dan ook 20,4 jaar (hoe oud ik werkelijk ben, laten we maar even buiten beschouwing). Daarnaast was het getal van de dag 21. En werd er gesproken over de invloed van knoflook... (als je daar meer van wilt weten moet je dat maar aan een van de spelers vragen) Kortom het niveau van de avond was zeer hoog.
 
Stad
Na De Fusting hebben de overgebleven spelers (Heel erg flauw dat Annet niet mee wilde aangezien zij ook nog maar net 20 is geworden) verzamelden bij de Kater in de stad. Dit duurde bij de een langer dan bij een ander omdat ook hier wederom even getut moest worden en iedereen met de fiets naar de stad kwam. Na de Kater gingen Silke en Susanne naar huis. Susanne moest zondag nog naar de selectietrainingen van de A-jeugd waar zij voor geselecteerd is wat uiteraard een goede reden is. Susanne nogmaals names het team super dat je geselecteerd bent. Silke ging met haar vriendje naar huis (uiteraard ook een hele geldige reden ;) )
De rest ging naar Friends om, volgens een nieuw fenomeen voor deze oudste speler, shotjes te gaan drinken uit een gieter.... Waar gaat dat heen met de jeugd van tegenwoordig! Maar uiteraard wilde ik geen party drukker zijn dus ging ik braaf me met de rest. Na twee gieters, of waren het er nu drie, wilden we toch nog iets actiever worden met dansen enz. Dus maakten we onze weg naar Paddy's. Hier kwamen we zo ongeveer de hele vereniging Twente '05 tegen. Niet tegelijk overigens. Om ongeveer kwart voor vier hield de oudste speelster het toch maar voor gezien en bracht meteen Ellen even naar huis (ik was tenslotte de BOB).
Hoe het uitgaan voor de rest (Marlon, Floor, Annelies, Lisette en Esmee) verder is verlopen mogen jullie bij deze speelsters zelf navragen.

Komende wedstrijd

De volgende wedstrijd is op 6 november 2010 in de Pathmoshal om 14.15 uur tegen Devoc. Komt allen kijken want na de 2-3 winst tegen Hengelo staan we nu 1 punt onder Devoko 2. Wij willen dit natuurlijk wel weer even goedmaken en hebben er zin in.
Helemaal omdat onze tweede spelverdeelster (tijdelijk teammanager) Lisette (Alias Sibaldino) weer mag meetrainen. Na haar heftige knieoperatie in de zomer gaat haar herstel nu voorspoedig waardoor ze al weer mag meedoen (zij het uiteraard met voorzichtigheid).
 
Graag zien we jullie in de Pathmoshal op 6 november!